Αρχή Μεγάλης Βδομάδας!
Η αρχή των Παθών …
Και πασών των Ρωσιών… θα έλεγα εγώ…
Τα πάθη σου τα κάλλη σου θα έλεγες εσύ..
Πάντα μια Ατάκα σου στην ατάκα μου…
Ταιριαστή κι αμερόληπτη!
Δώσε μου καλέ τη μπλούζα σου, έστω μια φορά!
Να δώσει; Μην περιμένεις…
Η Θέμη δεν δίνει ούτε στου Αγγέλου της νερό…
Είναι από το χωριό του πάρε…όχι του δώσε… και γελούσες
πονηρά!
Ο πάρε και ο δώσε…
Ο δείνα και ο τάδε…
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι…
Ποιος είναι αυτός ο "είναι";
Τι λες τώρα;
Να μη λες …να μην σχολιάζω!
Τι θες και ζητάς… αν το θέλεις πάρ' το!
Ένα κουβάρι μπλεγμένο από εκΦράσεις....
Φράσεις, λέξεις, εικόνες, στιγμές...
Ξεπηδάνε και κυκλώνουν άναρχα το
μυαλό μου απ’ το πουθενά.
Που είναι αυτό το πουθενά;
Είναι μακριά…πόσο κοντά…μέσα ή έξω;
Δεν υπάρχεις πια… ούτε παντού ούτε πουθενά!
Μέσα μου μόνο …
Στη σκέψη.. στη καρδιά.. στη στιγμή μου μέσα!
Την τύχη μου... μέσα!
Η στιγμή είναι ζωή... Κι εσύ ζωή δεν έχεις!
Πλησιάζει η Ανάσταση, μ' ακούς; Κι εσύ λείπεις...
Αχ… πόσο (μου) λείπεις αυτές τις μέρες… τις κάθε μέρες!
Καλή Βδομάδα των Παθών…Καλή Ανάσταση!
(ThemiKara)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου