Στιγμές που ΑξίΖουν την Θύμηση…
Την Άνοιξη του 2015 βρέθηκα στην Αθήνα… για ένα μήνα πηγαινοερχόμασταν Νέα Σμύρνη- Άγιο Σάββα…
Θυμάσαι?
Ένα βράδυ βγήκαμε για ποτό στο Coffee Avenue στη Νέα Σμύρνη.
Περασμένα μεσάνυχτα και το μαγαζί να αδειάζει, ο μπάρμαν πίσω απ' το μπαρ να συμμαζεύει τα ασυμμάζευτα , η σερβιτόρα να κοιτάζει το ρολόι της, μια παρέα κοριτσιών (εμείς) καθισμένες κοντά στην είσοδο δίπλα στην τζαμαρία, φωνές και γέλια μαρτυρούσαν το χαρούμενο αντάμωμα της στιγμής ...
... και ...
στο βάθος μια αντρική φιγούρα μόνη της , καθισμένη στο τελευταίο τραπέζι με το μισοάδειο ποτήρι συντροφιά.
Γύρισα και τον είδα, μου φάνηκε γνωστός, μα με τέτοιο σκοτάδι και η απόσταση μακρινή για τον αστιγματισμό μου, δεν διέκρινα πρόσωπο.
Τα γκρίζα του μακριά μαλλιά, το καρό πουκάμισο και το τζάκετ κάτι μου θύμισαν …
- Άντε Τάκη, σε πήρε ο ύπνος! Πάνε σπίτι θα σε περιμένουν, ακούω τον μπάρμαν να λέει στη φιγούρα…
-Σε λιγάκι… έφυγα, απάντησε μια φωνή λεπτή, βραχνή και γνώριμη.
- Να κεράσουμε κάτι …άλλωστε σαν μια παρέα είμαστε, λέω του μπάρμαν, δείχνοντας τον μοναχικό μας φίλο.
- Μπα, έχει πιει αρκετά, μου απάντησε.
Καλώς σκέφτηκα … και παραγγέλνω μια γύρα για μας… !
Συνεχίσαμε να πίνουμε και να μιλάμε… όταν ακούστηκε μια φωνή δίπλα μου να λέει:
- Ευχαριστώ για το ποτό… αλλά σήμερα ήπια αρκετά!
Έπιασε με το χέρι κι έκανε τα γκρίζα μακριά του μαλλιά προς τα πίσω…
- Καληνύχτα σ’ όλους…. Αύριο πάλι… !
Η φιγούρα σηκώθηκε κι έφυγε αθόρυβα, ευγενικά, αιθέρια….
- Ρε σεις, αυτός είναι ο Τάκης ο Σπυριδάκης …. Σιγουρευτήκαμε όλοι μας!
Ναι ρε σεις Αυτός είναι που Σήμερα 14 Σεπτέμβρη έφυγε για άλλες Γλυκές Συμμορίες…
ΑξίΖει ….
Να ΤΟΝ Θυμόμαστε…. !