~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Η πΑρούσα Στιγμή:
Όταν άκουγα αυτό το τραγούδι, από παλιά, πάντα τρόμαζα τη στιγμή που θα ζούσα τις εικόνες και θα βίωνα τις στιγμές των στίχων...
Στην πορεία των χρόνων μου, κατάλαβα, ότι τελικά η ζωή μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα σύνολο αποχαιρετισμών...κάτι σαν μικροί θάνατοι κάθε φορά!
Όταν αποχωριζόμαστε κάποιον άλλον, σπάει κι ένα κομμάτι του εαυτού μας. Κι αυτό που μένει και ενώνει τα κομμάτια μας είναι τα ΣυνΑισθήματα που νιώθουμε με τους Αγαπημένους μας Ανθρώπους και αυτό μας κάνει να θυμόμαστε..!
Η μνήμη είναι η μοναδική μας περιουσία και οι αναμνήσεις ένας ανεκτίμητος θησαυρός.
Έτσι λοιπόν έμαθα να "καταβροχθίζω" την κάθε στιγμή της Ζωής μου, σαν να' ναι η τελευταία!
Να νιώθω έντονα τις παρούσες στιγμές για τις μέρες της απουσίας...
Να γεμίΖω το είναι μου με μνήμες και θύμησες.
Η απώλεια και ειδικά της μάνας (μου) αποτελείωσε κάθε θεώρηση και φιλοσοφία μου...
Τελικά:
Η Ζωή μας είναι λίγη και πάντα στην παρούσα Στιγμή!
-πορτοκάλι...-πορτοκάλι...-πορτοκάλι.
(ThemiKara)
#ΣυνεΧίΖουμε....